GCamp ย่อมาจาก Google Camp ซึ่งเป็นงานที่ทาง google.org จัดขึ้นที่ประเทศกัมพูชา มีวัตถุประสงค์หลักๆจำพวกเรื่อง โรคระบาด พลังงาน แผนที่ ระบบการค้นหาข้อมูล ทำนองนี้แหละ โดยเหตุผลที่ต้องมาจัดที่กัมพูชาก็เพราะว่าพื้นที่แถบนี้มีโอกาสสูงที่จะเป็นจุดเพาะเชื้อ โรคระบาด ซึ่งผมว่าก็จริงๆแหละ ดูอย่างทุกวันนี้สิ

------------------------

วันแรก ออกเดินทาง
นั่งเครื่องบินจากสายการบินแอร์เอเชีย(เป็นการนั่งเครื่องครั้งแรกในชีวิต) เครื่องขึ้นปรกติดี ผมชอบมากเลยนะตอนเครื่องขึ้น มันให้อารมณ์คล้ายๆการเหียบมิดตีนด้วยรถแข่ง

ผ่านไปประมาณ 45 นาทีได้เครื่องเข้าสู่อะไรไม่รู้แหละ แต่นอกหน้าต่างดำๆมืดๆ มีแสงแปร๊บๆ เครื่องก็สั่นๆ แต่ก็คงจะเป็นปรกติแหละมั้ง(คิดในใจ) พอถึงกัมพูชาก็เลยถามพี่เก่งว่าที่เครื่องมันสั่นๆเมื่อกี้มันเป็นปรกติใช่ไม้ พี่แกก็ตอบว่าไม่ รู้สึกดีและไม่ดีขึ้นมาทันที ดีที่ว่าเราไม่ต้องกังวลใจตอนอยู่บนเครื่อง ไม่ดีตรงที่ขึ้นเครื่องครั้งแรกก็ทะรึกซะแล้ว เอ้ยไม่ใช่ ระทึก

ถึงโรงแรมหรูมาก เค้าว่ากันคืนละ 300$ พักกันคนละห้องด้วย เก็บข้าวของ แล้วก็นัดกันออกไปข้างนอก อ่อลืมบอกไป ทีมที่ไปมีด้วยกัน 5 คนได้แก่ พี่แต๊ก พี่เก่ง พี่อาร์ต ไอ้หนุ่ม แล้วก็ตัวผมเอง เดินๆไปมั่วๆไปเจอตลาดเหมือนอยู่บ้านเรา อะไรดูคล้ายๆกันหมด ต่างกันที่รถวิ่งแบบงงๆ นึกถึงภาพเอาเส้นกันกลางถนนออก พร้อมจะชนกันตลอดเวลา เดินไปเดินมากินข้าว เดินไปเดินมาเจอมินิมาร์ท ข้างในก็เหมือนแถวๆบ้านเรา ต่างกันที่เหล้าถูกมาก โดยเฉพาะโชวจู ที่เมืองไทยขายที่ฟู๊ดแลนด์ ราคาประมาณ 170 ที่นู่น 1.5$ ผมเลยซื้อมา 4 อย่างไม่ลังเล

------------------------

วันที่สอง งานเลี้ยง
งานเลี้ยงเริ่มตอนเย็นๆ ช่วงก่อนหน้านั้นเรามีแผนไปที่ InSTEDD นั่งรถเพื่อนผมไป อ่ะงงหละสิว่าผมมีเพื่อนอยู่ที่กัมพูชาด้วยเหรอ ที่จริงมันก็คือตุ๊กๆนั้นแหละ แต่เค้าจะเรียกเราให้ขึ้นรถว่า hello my friend นี่เราต้องเป็นเพื่อนกับเขาก่อนถึงจะนั่งรถเขาได้นะเนี่ย บอกเขาว่าไปสถานทูตลาว ขับไปสักพักเหมือนคนขับจะไม่รู้ทางดี ควักแผนที่ออกมาดู ทั้งๆที่รถก็ขับไป บวกด้วยถนนที่ไม่มีเลน(ที่จริงมันก็มีนะ แต่บ้านเขาไม่ใช้กัน สัญญาณไฟก็มี แต่ใช้ครึ่งเดียว คือเหลืออีก 10 วินาทีก็ออกตัวกันแล้ว)

ถึง InSTEDD อย่างปลอดภัย แล้วก็คุยกัน แล้วก็มีไอ้หล่อคนนึงเป็นโปรแกรมเมอร์เข้ามาโชว์โปรแกรมบนมือคือ ลักษณะเป็น form ให้ใส่รายละเอียดแล้วก็ส่งข้อความออกไป โดยที่มันจะเก็บข้อความไว้ที่ server จะเอาไว้รายงานโรคระบาดอะไรทำนองนั้น คุยกันจบก็กลับมาโรงแรมเตรียมจะไปงานเลี้ยงที่ทางกูเกิลจัดไว้ให้

งานก็ตามทำเนียมฝรั่ง ยืนคุยกันก่อน จิบๆเครื่องดื่ม พูดคุยกกันว่าใครทำอะไรที่ไหนอย่างไร แล้วผมก็เจอคนกลุ่มนึง หน้าตาดูยังไงก็รู้ว่าต้องเกี่ยวข้องกับโปรแกรม ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง คนพวกนี้สังเกตได้ไม่ยาก คือหัวจะยุ่งๆ มีหนวดเครา ถ้าใส่แว่นนี่จะใช่เลย และเค้าก็เข้ามาคุยกับเรา เค้าชื่อ Joe ก็คุยกันตามภาษาโปรแกรมเมอร์ ประมาณว่า จาวาช้า ไพทอนเขียนง่ายเร็วมาก รูบีก็ดีนะ

พอคุยกันเสร็จ ตามาร์ค ซึ่งเป็นหัวงาน ก็กล่าวเปิดงาน GCamp แล้วเราก็ตักอาหารมานั่งกิน ผมกับหนุ่มถูกใจ Joe ก็เลยนั่งโต๊ะเดียวกัน ในโต๊ะก็มีพวกนักวิจัยจากเยอรมัน 2 คน โปรแกรมเมอร์ทางด้าน Android 2 คน แล้วก็ Joe หนุ่ม ผม ก็คุยกันไปเรื่อยๆ เริ่มมึนๆตึงๆ ไอ้หนุ่มเริ่มพูดมาก ผมก็จากไม่พูด ก็พูดนิดนึง

กินเสร็จก็มีการบรรยายโดยตามาร์คเกี่ยวกับงานนี้ว่าที่มาที่ไปเป็นอย่างไร มีองค์กรไหนบ้างที่เข้าร่วม จากประเทศไหน ส่วนใหญ่ก็เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ก็มีส่วนที่เป็นนักวิชาการพวกหมอ เป็นต้น แล้วก็สายเทคโนโลยีเอาไว้จะเล่าต่อไปว่ามีใครบ้าง ทำอะไรบ้าง

------------------------

วันที่สาม เริ่มงาน
แบ่งเป็นสองทีม ทีมนึงเดินทางไปยังส่วนลึกของประเทศ ยาวไปถึงเวียดนาม ไปดูวิถีชีวิต โรงพยาบาล สุขภิบาล และอีกมากมาย ส่วนทีมผมอยู่ที่หมาลัย ดูดซับวิธีการใช้เครื่องมือของกูเกิลอย่างเต็มที่ ที่ทางกูเกิลนำมาให้ใช้กันก็มีตามนี้

http://maps.google.com อันนี้เราสามารถสร้างแผนที่ของเราเองได้ โดยเราสมัคร google account ก่อน แล้วเข้าไปตามลิงค์ เลือก My map โดยเราสามารถ export ข้อมูลออกมาจาก google earth ได้แล้วเอามาใส่ในแผนที่ของเราเอง

http://maps.google.com/mapmaker อันนี้สำหรับการสร้างแผนที่บน google map เลย บอกคนทั้งโลกว่าพื้นที่ส่วนนี้เป็นอะไร ซึ่งประเทศไทยทำไม่ได้เพราะมีข้อมูลที่ค่อนข้างสมบูรณ์อยู่แล้ว แต่ถ้าไปแถวกัมพูชา เวียดนาม ลาว เราสามารถบอกลงไปในแผนที่ได้ว่าพื้นที่นี้คืออะไร แล้วจะมีคนมายืนยันว่าจริงไม้ ซึ่งคนที่มายืนยันต้องไม่ใช่เรา แต่เป็นใครก็ได้ และเมื่อยืนยันแล้ว ข้อมูลจะต้องไม่เปลี่ยนแปลงเป็นเวลา 3 เดือนถึงจะถูกนำขึ้นแผนที่จริงๆ ผมว่าไอเดียนี้ดีนะ เหมือนให้มันเป็นไปตามกลไกลของมันเอง ไม่ต้องดูแลมาก ไม่เปลืองพลัง แถมได้ข้อมูลที่หลากหลาย จากหลายๆคน

http://sites.google.com อันนี้เป็นการสร้างเวบไซด์ของตัวเองบนกูเกิล อารมณ์คล้ายพวก CMS หนะแหละมีเครื่องมือ มี block มี calendar เอาไปแสดงตามส่วนๆต่างๆของหน้า โดยทั้งหมดนี้สามารถเชื่อมต่อกับ google docs ได้ด้วย

http://docs.google.com อันนี้หลายๆคนคงเคยใช้กันบ้างแล้ว เป็นโปรแกรมจัดการเอกสาร ทำสไลด์โชว์ ทำบัญชี สามารถแบ่งบันข้อมูลให้ผู้อื่นได้ด้วย ใช้ง่ายนะ ง่ายกว่าบางโปรแกรมบน windows อีก ไม่มีปัญหาเรื่องรุ่นหรือรูปแบบเอกสารด้วย

กลับโรงแรม เจอพี่เก่ง กับพี่แต๊ก เป็นอีกทีมนึงที่ไปเข้าป่ามา พี่ๆเล่าให้ฟังว่า ชาวบ้านอยู่กันอย่างลำบากมาก โรงบาลไม่มีแอร์ด้วยซ้ำ นอนรวมๆกัน หมอก็น้อย เอาเป็นว่าโรงบาลประจำจังหวัด เทียบเท่าอนามัยบ้านเรา อาจจะเล็กกว่าด้วยซ้ำ และมีน้อยมากๆ

ซัดโชว์จูหนึ่งขวดแล้วนอน

------------------------

วันที่สี่ ของจริง
วันนี้พวกเทพๆที่ไปลุยป่ามากลับมาพร้อมหน้าพร้อมตากัน แต่ละคนต่างเป็นเจ้าของผลงานเทพๆของกูเกิล เค้าก็แบ่งออกเป็นกลุ่มๆ ใครอยากพูดเรื่องอะไรก็ไปเขียนที่บอร์ดไว้ อารมณ์แบบบาร์แคมป์ (ใครไม่เคยไปคราวหน้าห้ามพลาดเด็ดขาด) ต่างกันตรงที่ไม่ต้องโหวต เพราะคนมีพอดี และทุกเรื่องเมพหมด พลาดไปสักเรื่องก็ผิดแล้ว หลักๆก็จะพูดถึงว่าเราจะได้ข้อมูลได้อย่างไร ทำอย่างไรที่จะรายงานผลได้เร็ว จะทำอย่างไรให้ชาวบ้านรายงานข้อมูลได้ การนำเสนอข้อมูลให้เกิดผลต่อสังคมอย่างตื่นตัว เพราะปัจจุบันนี้มันช้ามากกว่าจะได้ข้อมูลสรุป ผู้คนไม่ให้ความสำคัญกับเรื่องพวกนี้เท่าที่ควร

เข้าเรื่องเลยละกัน อันนี้ไม่ได้เรียงตามเวลาที่พูด เรียงตามจิตสำนึกของเจ้าของบล๊อก

Map timeline
http://timemap.googlecode.com/svn/trunk/examples/kenya.html นี่เป็นตัวอย่าง
เพิ่มเติมที่ http://code.google.com/p/timemap
ผมใช้ความกล้าหาญมากในการเข้าไปขอนามบัตรเขา เขาชื่อ Mano Marks เป็นนักพัฒนาจากทางกูเกิล

Fusion tables
อันนี้ขอบอกว่าสุดยอดอีกอันนึง นึกถึงการ join table ของ sql แต่มีการทำ visualize ให้ด้วย อาทิเช่น เรามีตารางข้อมูลของจำนวนผู้ติดเชื้อไข้หวัดหมูในแต่ละประเทศ อีกคนมีข้อมูลของเศรษกิจของแต่ละประเทศ อีกคนมีข้อมูลสภาพอากาศของแต่ละประเทศ ถ้าเราอยากรู้ว่าประเทศที่เศรษฐกิจแย่จะมีคนป่วยเยอะไหม หรือ อากาศร้อนมีผลต่อการติดเชื้อไหม ไอ้เจ้าเครื่องมือนี้ทำให้ได้ แถมแสดงผลลัพธ์ออกมาเป็นแผนที่ได้ด้วย ดูเป็นกราฟก็ได้ และอื่นๆอีกหลายรูปแบบ ตอนแรกนึกว่าทำเป็น 3 แกนได้ด้วย แต่มันจะเวอร์ไป
http://tables.googlelabs.com

Flu trends
นี่ก็เมพ โอ่วเมพไปหมด เวบนี้เขาได้ทำการจับว่าช่วงเวลาไหนมีการค้นหาคำที่เกี่ยวข้องกับหวัดในแต่ละพื้นที่เท่าไร เพื่อแสดงถึงการตื่นตัว และอัตราการเป็นหวัดที่คาดว่าจะไม่ใช่หวัดธรรมดา ในแต่ละช่วงเวลา เข้าใจอย่างนี้ง่ายดี
www.google.org/flutrends
เข้าไปดูแล้วน่ากลัวเหมือนกันแฮะ กราฟมันชั๊นชัน

Health map
อันนี้ก็แผนที่แสดงสุขภาพตามแกนเวลา
http://www.healthmap.org

Mobile platform
อันนี้พูดเกี่ยวกับว่าเราจะใช้ platform ไหนกับมือถือเพื่อสร้าง application ขอดีข้อเสียแตกต่างกัน ที่เห็นมีเด่นๆก็ Java Rosa พอดีไม่ค่อยรู้เรื่องพวกนี้เท่าไร ก็จดๆเอาไว้ก่อน เก็บไว้ที่เครื่องบริษัท เอาไว้ไปศึกษามาก่อนแล้วจะเอามาลงไว้

ที่จริงมีอีกเยอะมากเลย แต่ร่วมวงได้ไม่ครบทุกที่ ก็จะมีโซนหมอๆคุยกัน กลัวจะฟังไม่รู้เรื่องเลยเลือกเข้าแถวๆสายเทคนิคซะส่วนใหญ่

ทางทีมผมก็พูดด้วยนะ พี่เก่ง พี่อาร์ต พี่แต๊กพูดกัน ผมกะหนุ่มนั่งฟัง เกี่ยวกับเรื่อง sms gateway เป็นการส่งข้อความด้วยมือถือ เข้า gateway แต่เป็นปัญหาด้านการใช้งานมากกว่า คือคนไม่ค่อยใช้ ในความเห็นผม ผมว่ามันใช้ยากนะ คือมือถือมันพิมพ์ยาก น่าจะมีข้อความร่าง หรือว่ากดเป็นรหัสเอา ง่ายดี

กลับที่พักกัน กินข้าวที่กูเกิลเลี้ยง อาหารดีมากเลย แล้วเราก็ชวน Joe ออกไปดื่มกัน คุยกันสัพเพเหระ เออ มีสาวพม่าชื่อ Snow ไปด้วย สวยด้วย ฮึ เอ๊ะ ยังไง แล้วก็เมา เดินกลับ แล้วยังไงต่อจำไม่ได้ เมา เมา เมา เมา

------------------------

วันที่ห้า แฮ๊ง
ชิบหายแล้วสิบโมงกว่า เขานัดกันเก้าโมงได้ โทรหาไอ้หนุ่ม โอ้บร๊ะเจ้า มันยังไม่ตื่น เปิดตู้เย็นจะกินน้ำ โอ้ บร๊ะเจ้า เบียร์ของโรงแรมหายไปไหนหมด นั่งนึกๆๆ เมื่อคืนมากินต่อกับไอ้หนุ่มที่ห้อง แล้วมันบอกว่าเอาออกมากินเลย ทั้งที่ผมอาสาจะเดินไปซื้อให้ เดี๋ยวมันออกเอง ว่างั้น

ไปที่งานด้วยความมึนพร้อมหนุ่ม ไปถึงเจอพี่ๆแล้ว กำลังหา solution ในการ visualize กันอยู่ ผมมาถึงก็โดนให้ทำ prototype แบบว่าไม่ยากนะ แต่เจอคำว่า prototype เข้าไป นั่นหมายความว่าเอาเร็วๆ ผมก็ทำกับหนุ่ม Joe ก็มาช่วย คนทำ helth map ก็มาช่วย กลายเป็นกดดันเพิ่ม เจอเทพๆทั้งนั้น แต่ไม่รู้ทำไม รนรานมาก แค่เอาแผนที่มาแสดงเฉยๆยังไม่ได้เลย สุดท้ายเผา ทำไม่ทัน hard code คือที่จะทำจริงๆมันจะเป็นการแสดงพื้นที่ที่ติดหวัด เป็นหมุดปักไว้ แล้วแสดงเป็นรายการข้างๆ พอเลื่อนแผนที่ไปไอ้รายการข้างๆก็เปลี่ยนตามไปด้วยตามจุดที่โฟกัส

สุดทายก็นำเสนอแบบ hard code นั่นแหละ รายการนิ่งๆไม่ขยับ ข้อมูลก็ดึง feed มาจาก health map แต่กลุ่มเราเป็นกลุ่มเดียวที่พยายามจะทำ prototype เลยนะ

ตกบ่ายๆย้ายสถานที่ไปยังโดมอะไรสักอย่าง มีคนเพิ่มเข้ามาเยอะเลย มาจากหลายๆที่ ในมหาลัยก็ด้วย มาฟังเรื่องที่ผมเล่ามาข้างบนนั่นแหละ จบแล้วก็แยกย้าย ซึ่งวันนี้กูเกิลไม่เลี้ยงข้าว เราต้องหากินเอง ซึ่งโชคดีมาก ได้พบกับร้านอาหารที่อร่อย แต่ที่แปลกคือ มีอาหารที่รสชาติคล้ายๆผัดเปรี้ยวหวานเติมน้ำปด้วยเหรอ

------------------------

วันสุดท้าย ถึงบ้าน
ที่จริงก็ไม่มีอะไร ไปคุยกับ InSTEDD แล้วก็กลับด้วยเครื่องบิน ถึงสุวรรณภูมิ ที่ซึ่งภาษีเราได้สูญเสียให้เขาไป ซื้อเหล้าหนีภาษีมาคนละขวด ของผมก็ซื้สาเก 60% แมร่งจะแรงไปไหน เล่าป๋าขวดละ 850

มาถึงสุดท้ายแล้วก็ขอบอกว่าไปคราวนี้ได้เปิดหูเปิดตาอย่างมากมาย เจอคนที่เก่งมากๆ มีความคิดดีๆ ที่สำคัญเรื่องภาษาไม่ได้มากเท่าไร แต่ได้พลัง ได้ความกล้า ในความความคิดผม พูดไม่รู้เรื่องดีกว่าไม่ได้พูด พอเรากล้าพูดแล้วเขาเข้าใจเราพูด เราก็จะมีความกล้าเพิ่มอีก อีกอย่างผมว่าเรื่องเทคนิคไม่ใช่เรื่องยาก ยากตรงไอเดียเนี่ยแหละ จะคิดได้อย่างไรโดยที่อยู่ในกะลา

ขอขอบคุณ Google และ Opendream ที่ทำให้ผมได้มีประสบการณ์ดีๆแบบนี้

ป.ล. ขี้เกียจตรวจคำผิด ถ้าสะกดอะไรผิดก็ให้ถือว่าไม่ผิดนะ สารคงไม่ผิดความหมายเท่าไรหลอกมั้ง